• 2009′u sert bir yazıyla bitirdik. Bir aya yakın bir süredir yazmıyorum. Bu süreç, gündem karşısında şahlanan duyguları gözlemlemem açısından iyi oldu. Bir yerde şunu farkettim; gündelik siyasetle çok fazla içli dışlı olmuşum vesselam. Kötü mü? Bir yerde kötü.

Ülke bir değişim sürecinden geçiyor. Askerler yargılanıyor, Genelkurmay’a ait binalarda aramalar yapılıyor v.s. Aklı başında bir insanın bu sürece kayıtsız kalması düşünülemez. Ama…

“Ama” kısmı biraz paradoksal ne yazık ki. Anti-militarist bir söyleme sahip olmak körü körüne A.K.P. yandaşlığına dönüşmeye başladıysa orada durmak lazım. Zira yakın tarihimiz siyasetin bireyi bir çeşit sivil militarizme sürüklemesinin örnekleriyle dolu. Durulması gereken nokta tam da burası.

• Tam bir hafta boyunca (ki buna yılbaşı gecesi de dahil) bir nevi telekominikasyon orucu tuttum. Cep telefonumu kapattım (ev telefonu kullanmıyorum zaten) gerçek hayatta tanıdığım insanlarla iletişim kurduğum sosyal medya ağlarındaki hesaplarımı bir nevi dondurdum. Anlayacağınız tanıdığım insanların benimle iletişime geçmemeleri için elimden gelen her şeyi yaptım. Ama küçük bir detayı atlamışım. Orucum istenmeyen bir nedenden dolayı bozuldu.

Yine de faydasını gördüm. Bir kere böyle bir oruç beklentiden ve sorumluluktan kurtarıyor sizi. Eşe, dosta karşı olan sorumluluktan bahsediyorum. Bir taraftan da eş, dost olmadan hayatın ne denli sıkıcı bir şeye dönüştüğünü göstermesi açısından iyi. Öte yandan böyle bir durumda kimlerin gözünde değerinizin olduğunu da görüyorsunuz ki yukarda atladığımı belirttiğim küçük detay böyle bir şey; birileri gelip beni buldu.

Diğer taraftan süreç içerisinde uykuyla alakalı ciddi problemler yaşadım ki düzensiz de olsa kendi içinde bir düzene sahiptir uykum. (Hala o eski karmaşık düzenine döndürebilmiş değilim) İnsanlar genellikle gün içerisinde arar birbirini. Uykunun telekominikasyonla alakalı kısmı buradan kaynaklı. Şimdi bir görüşmeye gitmem lazım fakat uyku sistematiğim bozulduğu için gidemiyorum. Telekominikasyon orucunun yan etkisi bu oldu.

• 2010′u sevdim. Nedeni yok, belki küsüratlı sayılardan hoşlanmadığımdan.  Size de iyi seneler efendim.