Konuşmanın bir yerinde konuklardan biri alınacak önlemler arasında “birleşmek ve tek dünya devleti olmak”tan bahsetti. Daha önce şurada Vatikan’ın uzaylıları resmen tanıdığını yazmıştık. Diğer taraftan A.B.D.’nin gerek Irak ve gerekse Afganistan operasyonlarında gözlemlediğimiz üzere bir hizaya getirme politikası güttüğünü görüyoruz. B.O.P. bunun en güzel örneğidir.

Gelgelelim Türkiye’nin politikalarına. Bildiğiniz gibi Türkiye son zamanlarda yaptığı açılımlarla, bizim neslimizin okullarda “düşman” olarak bellediği İran, Suriye, Ermenistan ve Yunanistan’la çok sıkı-fıkı ilişkiler içerisinde olduğunu görmekteyiz. İster istemez “acaba” diyorum.

Yalnız buradaki acaba “acaba uzaylılar mı gelecek” şeklinde bir acaba değil. Bildiğiniz üzre kapitalizm tüm tarih boyunca yaşadığı en sert krizi yaşıyor. Bu kriz aşılamaz bir kriz değil, şüphesiz aşılacak. Fakat bu kriz tüm dünyaya şunu gösterdi; ilerde yaşanacak daha sert bir kriz dünyanın sonunu getirecek bir nükleer savaşı dahi tetikleyebilir. İşte benim “acaba”m tam olarak bu. Bir sonraki krizden daha az etkilenmek için kapitalizmin yeni pazarlara ihtiyacı var. A.B.D.’nin Bush döneminde izlediği saldırgan politikalarla bir arpa boyu yol katedemediğini gördük. Şimdi ılımlı Obama rüzgarıyla birlikte “barışçıl” yüzünü gösteren kapitalizm, uzaylıları da bahane ederek yeni bir dünya düzeni kurma çabasında mı? Ne de olsa bir kaç yuvarlak uçak yaparak gökyüzünde uçurmak o kadar da zor bir şey değil.