24 Saatlik bir uykusuzluğun ardından alışkanlık itibariyle bir film karşısında uyuklamak üzere laptopu elime alıyorum. O an aklıma meclis görüşmelerinde Ömer Çelik’in söylediği; “biliyormusunuz BU KALP SENİ UNUTURMU diye bir dizi var..orda diyarbakır da olanları anlatıyor..hakikaten bu kalp bunları unutmaz” sözleri geldi. Dizinin ilk bölümünü daha önce izlemiştim, ikinci bölümü izlemeye başladım. Yakın tarihle “alıp-veremediği olan” bir insan olarak, o kadar uykusuz olmama rağmen izlemediğim 4 bölümü birden izledim.

Dizinin daha önce Genelkurmay’dan tepki aldığını gazetelerde okumuştum. Diyarbakır Cezaevi sahnelerini görünce tepkinin sebebini daha iyi anlıyorsunuz. Oysa beni işkence sahnelerinden daha çok ziyaretçi görüşmesindeki sahne etkiledi.

Ziyaretlerde Kürtçe konuşmak yasak. Türkçe bilmeyen bir anne-oğul arasında gerçekleşen ziyaret sahnesi. Telörgülerin arkasından, dokunmak yasak. Anne dışarda öğrendiği tek Türkçe cümleyi “Berzan, nasılsın?” cümlesini ağlayarak söylüyor.  Berzan da bildiği bir kaç cümleden biriyle ağlayarak cevap veriyor; “iyiyim anne, sen nasılsın?” Sonra anne sorusunu tekrarlıyor, Berzan aynı şekilde cevap veriyor. Ve bir kez daha… Derken anlıyorsun anadilde konuşmanın ne anlama geldiğini.

Dizi “cesurca” diye niteleyebileceğimiz cümleler kuruyor. “Açılım” günlerinde izleyiciyi “uyandırmak” anlamında işlevselliğini yerine getiriyor. Bundan beş yıl önce böyle bir şey Türk Televizyon’larında olamazdı. Aslında hükümetin Kurtlar Vadisi’nde yaptı(rdı)ğı gibi bir “toplumu aydınlatma projesi” olarak düşünüyorum. Kurtlar Vadisi yıllarca “çete” kavramına izleyiciyi alıştırdığı için “Ergenekon”a “komplo teorisi” yakıştırması yapanlar, sadece hükümetin siyasi arenadaki rakipleri. Kalabalık kitleler bu gün Ergenekon’un gerçekliğine inanıyorsa bunda Vadi’nin katkısı büyüktür. Aynı şekilde “Bu Kalp Seni Unutur mu?” dizisi de kitleyi Ergenekon’cuların cezalandırılmasına hazırlamanın yanısıra muhalif kanattan da alabildiği desteği almak amaçlı bir “ısmarlama dizi” gibi durmakta. Zaten yazar ve danışman kadrosunda Fehmi Koru ve Mümtazer Türköne olunca hükümetin ne kadar işin içinde olduğu daha rahat anlaşılıyor.

Akıllara şu soru gelebilir; “dizi 12 Eylül Darbesi’ne yargı yolunu açmak için kamuoyunu hazırlama amacı güdüyor olabilir mi?” Zannetmiyorum. Zira hükümetin geldiği geleneğin 12 Eylül’le görülecek bir hesabı yok. Hatta dizide Erbakan’ın pasif kalışının eleştirisini bile görebilmek mümkün ki; A.K.P.’nin Erbakan’dan kopuş gerekçelerinden biri de 28 Şubat karşısında pasif kalışıdır.

Daha önce de pek çok yazıda değindiğim üzere A.K.P. medyayla kitleleri etkileme konusunda uzman bir altyapıya sahip ve bunu gayet başarılı bir şekilde uygulamakta.

(Ayrıca bkz; Osmanlı’dan Günümüze İlmiye-Harbiye ya da O.R.D.U.-A.K.P.F. Kavgası)